Zij is de makelaar: dienstverlening: aankoop
"Het heeft zo moeten zijn"
Op een gegeven moment werd ik benadert om een aankoopopdracht te doen voor Jolanda uit Groningen. Ze woonde nog bij haar ex met haar twee zoons. Gelukkig had ze nog een werkkamer voor zichzelf waar we veelvuldig lekkere wiener melange (koffie) hebben gedronken om na te praten over de bezichtiging. Ze wilde in een bepaalde wijk wonen waar de scholen van de kinderen vlakbij waren en waar ze zich thuis voelde. Het eerste huis waar ze zelf mee aan kwam zetten was een bovenwoning met een kleine tuin. Heb haar geadviseerd om het niet te doen omdat ik zeker wist dat er - gezien het budget dat ze te besteden had - een mooier huis voor haar klaarstond. De tweede bezichtiging was in een huis met 1 verdieping en 3 slaapkamers. We besloten niet gelijk een bod uit te brengen. Deze woning ging (bewust anders hadden we de vraagprijs moeten bieden) aan onze neus voorbij. De derde bezichtiging was in een huis waarvan ik haar wees op de buren (zag er niet bepaald netjes uit) en het vierde huis was weer raak. We besloten nu wel een bod uit te brengen, echter de eigenaren wilden een voor een afwerken. Ofwel men verkocht aan de eerste bieder (wij waren de tweede in de lijn). Daarna hebben we nog wat huizen bekeken en heb ik Jolanda laten zien dat een huis met 2 verdiepingen en een lekkere vierde slaapkamer op zolder best wel lekker was. Dat ene huis kwam er eindelijk aan en het gekke was dat we deze keer de eerste partij waren en we gewoon hebben onderhandeld tot een acceptabele koopsom. Jolanda was supertevreden en blij dat ze mij meegenomen had. Ze vertelde dat ze aan mij een maatje had en dat mijn kijk op woningen haar had gebracht waar ze nu uiteindelijk gaat wonen. Dinsdag gaan we samen naar de notaris. Dat je als makelaar aan dit soort levens een bijdrage mag leven is toch geweldig... Uiteindelijk had Jolanda zoiets van 'het heeft zo moeten zijn dat die andere woningen niet doorgingen'.
geplaatst door Zij is de makelaar @ 20:29
1 reacties
